အ / အန္ မရပ္ ေသးဘူး

၀ါးေနတယ္ဟာ မျမင္ရ အနည္းငယ္ျမင္ရ ထက္ အသံေတြနည္းနည္းေတာ့ဆူတယ္
အဲ့ဒီေနရာမွာ အေပါက္ၾကီးတစ္ခု အထဲ ခုန္ခ်သြားတဲ့ အရာေတြ အထဲ ခုန္တက္လာ
မ်က္လုံးကုိမဖြင့္ခ်င္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ မွိတ္ထားခ်င္ေနတယ္
မ်က္လုံး ဟာ မ်က္လုံးကုိ ျပန္ေမြးစားထား ျပီး ျမင္ေနရတာဟာ မ်က္လုံးကုိပိတ္ထားလုိ ့
မ်က္လုံးျပင္ပကုိ ထြက္မသြားပဲ မ်က္ခြံအတြင္းသားဟာ အာရုံရဲ့သိမႈနဲ ့ မိတ္လုိက္ေနတယ္
အိမ္မက္ မက္ေနတယ္လုိ ့ ထင္ရေအာင္ အိမ္မက္ထဲက ရုန္းထြက္လုိ ့မရေသးဘူး
အိမ္မက္ ဟာ အိမ္မက္ နဲ ့နွစ္ပူးတြဲတြဲ ျဖစ္ေနတယ္ ခြာမရ ခြပ္မရ ခၽြတ္မရ ေသး
ဒါ အိမ္မက္နဲ ့ေရးတဲ့ ကဗ်ာ ( ေျပာင္ေခ်ာ္ပစ္ခၽြဲမလုပ္ရ )
မ်က္ခြံဟာ မ်က္စိနဲ ့ စီးခ်င္းေတြ ့တဲ့အခ်ိန္မွာ အသံတစ္ခ်ိဳ ့ထက္ပုိျပီး ၾကားတယ္
၀ရုန္းသုန္းကား ေရးရမယ္ဆုိရင္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါဆုိျပီး ေရးခ်င္လာတယ္
အေပၚမွာမေဖာ္ျပခ်င္လုိ ့ တိတ္တိတ္ပုန္းခ်င္လုိ ့
အုိ ကၽြန္မ ပစၥည္းေတာ့ ကြဲ ပါ ျပီ ....... (ၾကားသံ/နာသံ)
ဒီေနရာမွာ လြပ္လပ္ခြင့္ရွိတယ္ ခင္ဗ်ားစိတ္နဲ ့သာ နႈိင္းဆေတြးဖုိ ့ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ
ျပီး ေနာက္တစ္ေၾကာင္း အိမ္မက္ကုိ ျပန္ေရာက္သြားတယ္
ျမိဳ ့ေပၚမွာရွိတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္မ သက္ရွိ သက္မဲ့ အုိ ဟင္ ဟယ္ ေတာ့
လမ္းေပၚမွာရွိတယ္ ဒက္ ဒက္ နွစ္ခ်က္ ပစ္သံ
ဒုတိယ စာေၾကာင္းရဲ့ အေပါက္ၾကီးထဲ ခုန္ခ်လုိက္ေတာ့ မီးဆလုိက္ေတြကုိယ္ေပၚက်လာ
ရန္ကုန္ျမိဳ ့ေပၚလမ္းေတြလုိပဲ အဲ့မွာလည္း လမ္းေဘးေစ်းသည္ နဲ ့ဘာနဲ ့စည္လုိ ့ ကားလုိ ့
ခပ္ေခ်ာေခ်ာမိန္းမတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိေျပးဖက္ေတာ့မွ ကင္မရာမန္းတစ္ခ်ိဳ ့ဟာ
လက္နက္ကုိယ္စီနဲ ့ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ၀ုိင္းရုိက္ၾကတယ္
ဓာတ္ပုံေတာင္ အရုိက္မခံဘူးတဲ့ေကာင္ကုိ ရွက္တာ ေပါ့ လုိ ့ (မုသားေရာ)
ဒါနဲ ့ဒစ္စကုိလုိက္ ေတြထပ္ဖြင့္ခ်လုိက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က လကမာၻ ေပၚကုိေရာက္နွင့္ေနျပီ
ေကာင္းတာက လူနံ ့ေတြ မရွိဘူး ၀ိလစ္စလစ္ေတြ မရွိဘူး တိရိစာၦန္မ်က္လုံးေတြနဲ ့ ကင္းတယ္
ဆုိးတာက ေလမရွိဘူး ။ ခဏေနေတာ့ကၽြန္ေတာ္ အန္ခ်ပစ္လုိက္တယ္
ေလနုၾကမ္းေတြပြတ္အဆြဲမွာ အရက္ေတြမူးလုိ ့
ဒီေလာက္အလုပ္နဲ ့လက္မျပတ္တာေတာင္ ဘယ္အခ်ိန္ကအရက္ေသာက္မိတာလည္း စဥ္းစားေတာ့
မေန ့ညက ေတေလ လည္းပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ အန္ ေနတုန္း
ကၽြန္ေတာ့္ ညီမေလးတံခါးေခါက္သံ မၾကားရ ၾကားရ အခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္ အ အန္မရပ္ ေသးဘူး
အိမ္မက္ေတြထဲ အန္ ကဗ်ာေတြထဲ အန္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အန္ ငါလည္း အန္
ခင္ဗ်ားဖတ္ေနတာလည္း အန္ ဖတ္ေတြပဲ။